یادداشت های یک دانشجوی مهندسی

بالاتر از شاهکار عکاسی

نوشته شده توسط:دختر کاغذی
جمعه 20 بهمن 1396-08:23 ق.ظ

همین عکس های غیر حرفه ای و کم نور و کج کوله ای که خودم میگیرم، از شاهکارهای عکاسی جهان هم برام با ارزش ترند. چون این عکس ها در بر دارنده خاطرات و زندگیم هستن. این عکس ها بزرگ شدن خودم و بقیه رو از گذشته تا الان نشون میدن. و خیلی خوبن. چند سال دیگه که این هارو میبینیم با خودمون میگیم ،ععهه این فلانیه ها. ببین چه نخود بوده. بعضیای دیگه رو که میبینیم با خودم‌ن میگیم: واقعا کی فکرشو میکرد سرنوشتش این جوری بشه؟ زندگیش انقدر خوب یا انقدر بد پیش بره.... کی فکرشو میکرد چند سال بعد دیگه فلانی بین مون نباشه... یا اون یکی ازدواج کرده باشه... یا اون کسی که اون موقع بچه دار نمی شد، الان داره بچشو میفرسته مدرسه. فلانی یه مریضی سخت گرفته، یا کس دیگه ای مریضی سختش خوب شده. اون یکی وضعش توپ شده، یا یک نفر دیگه شغلش رو از دست داده یا ورشکست شده... خیلی از این ها فقط با دیدن یک عکس به ذهنمون میان.... واسه همین عکس ها و فیلم های شخصی خیلی با ارزشند... حتی از شاهکارهای عکاسی هم باارزش تر....


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر

:درباره وبلاگ


:آرشیو


:پیوندهای روزانه


:نویسندگان


:ابر برچسبها






The theme being used is MihanBlog created by ThemeBox